Szczęście to miłość

Leopold Staff

***

Nie wie nikt, gdzie szczęście mieszka.

Żadna doń nie wiedzie ścieżka,

Lecz bezdroże, niebezdroże,

Wielkie morze czy nie morze.

Czasem o nim wieść dolata,

Że za krańcem bawi świata,

Za gwiazdami, mgławicami,

Lecz czym jest, nie wiemy sami.

A to nie jest mara żadna,

Tylko panna bardzo ładna,

Co roztacza czar uroczy

I twe usta ma i oczy.

Wiersz jest jednym z tych prywatnych, mających nie być publikowanymi, skierowanym do Jadwigi Bandrowskiej, nazywanej pieszczotliwie Jagódką, wychowanicy bezdzietnego małżeństwa Staffów, traktowanej przez nich jak przybraną córkę. Komentując te wiersze Jodełka-Burzecki pisał: „Nie mam zamiaru niczego czytelnikowi dopowiadać czy podpowiadać. Same wiersze, a zwłaszcza ich dramaturgia – zawarta między zachwytem pierwszych wierszy oraz rezygnacją i skwitowaniem całej historii łacińskim powiedzeniem res vana – mogą wpłynąć pobudzająco na wyobraźnię czytelników, którzy może nawet będą próbowali dopełnić informacje zawarte w tych krótkich na ogół wierszach. Jak wynika ze słów samego poety, Jagódka Bandrowska była jego Muzą, dlatego przecież pisał te liryki. I to powinno wystarczyć nawet bardzo ciekawskim czytelnikom” (cyt. za Drzewucki J., Nota edytorska, w: Staff L., Wiosna w zimie, Warszawa 2008).

CCF20131021_00001

Reklamy

8 thoughts on “Szczęście to miłość

      1. cudownie być w takiej grupie, a co do poezji to wyobraź sobie, że u nas na roku co najmniej 80% wtedy jeszcze przyszłych filologów polskich reagowało na jakikolwiek wiersz jak dziecko na groszek czy szpinak

        Polubienie

      2. no to mnie zaskoczyłaś … a przecież jesteśmy ci lepsi i myślimy abstrakcyjnie a tu takie rzeczy …
        wiesz moja klasa była szalona i ludzi których spotykałam w szkole średniej …
        jak przeprowadziłam się do Warszawy to dla mnie było szokiem, że 30 latkowie zachwycają się Hłaskiem, czy Stachurą, bo my to przerobiliśmy w podstawówce. Zresztą ja już w szkole podstawowej wiedziałam, że będę Profilerem, trenerem – szkoleniowcem. Więc wiesz jak jesteś środowisku, które wie czego chce i dla niego naturalne jest że biega z tomikiem poezji w torbie to świat jest inny 🙂

        Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s